Historia

Opisywanie siebie w kilku słowach nie jest moim ulubionym sposobem wyrażenia siebie. Staram się jak mogę, ale wolę mówić i działać. Chcąc jakkolwiek przybliżyć odwiedzającym bloga swoją sylwetkę, potrzebuję nakreślić całą osobowość tym tekstem. Spróbuję.

Cześć, nazywam się Wiktoria, choć myślę, że raczej skojarzycie mnie jako Cattie lub Deiriss (znajomi wciąż skracają te nicki; myślę, że to urocze). Aktualnie już studiuję, czemu wciąż nie dowierzam, i niezmiennie jako prawdziwa humanistka szerzę idee pięknego pisania oraz zainteresowanie kulturą. Bliskie mi są wszelkie lewicowe poglądy, szczególnie feministyczne.

Kocham ludzi - naprawdę często powtarzam, że ich kocham, częściej w losowych momentach - z którymi przebywanie dostarcza mi mnóstwo radości lub/oraz materiału do refleksji. Cieszę się, że mogę swoją obecnością umilać im funkcjonowanie w obecnym świecie. Mimo trudności życiowych, istnieje David Lynch, mówiący: "What a great time to be alive if you love the theater of the absurd".

Dwa ukochane stany: wewnętrzne ciepło i samowolnie definiowana wolność.

Moja historia z blogiem ma swoje korzenie w dzień Halloween w 2013 roku. Wtedy odważyłam się odezwać do ludzi w Internecie. A później to się potoczyło... poznałam pierwszych znajomych i przyjaciół, zaczęłam zakładać konta na forach i pomyślałam również o blogu.

Pierwsze notki? Wybaczcie mi, miałam 11 lat (słownie: jedenaście) i myślę, że mało kto w tym wieku jest poważny i działa z pełną świadomością swoich czynów. Czytając te teksty, czasem bawię się świetnie, a innym razem załamuję się nad dawną sobą. Bardzo się zmieniłam, ale jeden fakt pozostaje nietknięty upływem czasu: moja miłość do słowa pisanego. I do języka polskiego, rzecz jasna.

Jestem wdzięczna poznanym ludziom w Internecie, choć już z wieloma nie mam kontaktu. Nie mam pojęcia, jak wyglądałoby moje życie, gdybym nie odważyła się napisać na pamiętnym czacie.

Mam nadzieję, że poczujecie się miło na tym blogu i że spodoba się Wam to, co zdarzyło mi się pisać!